Ds. G.T. van Appeldoorn

Volledige naam: G.T. van Appeldoorn. In de geraadpleegde openbare bronnen wordt zijn voornaam doorgaans niet voluit vermeld; ik vul die daarom niet op basis van aannames in.
Hij werd geboren omstreeks 1988: in december 2024 werd hij bij zijn promotie als 36-jarige aangeduid. Een exacte geboortedatum en geboorteplaats heb ik nog niet betrouwbaar gevonden.
Voor zijn komst naar Melissant woonde hij als kandidaat te Breukelen.
Melissant was zijn eerste gemeente als predikant. Ook in een interview uit 2026 noemt hij Melissant zelf zijn eerste gemeente.
Hij volgde ds. N. van der Want op, die op 26 april 2015 met emeritaat was gegaan. De gemeente was daardoor iets meer dan een jaar vacant.
Zijn officiële ambtsperiode in Melissant liep van 8 juni 2016 tot 14 februari 2021, dus ruim vierenhalf jaar.

Beroep naar Melissant

Na het vertrek van ds. Van der Want bracht Melissant eerst op 12 november 2015 een beroep uit op ds. P. den Ouden te Katwijk aan Zee; hij bedankte. Vervolgens werd op 5 maart 2016 kandidaat G.T. van Appeldoorn te Breukelen beroepen. Hij nam dit beroep aan.

Daarmee kwam na iets meer dan een jaar een einde aan de vacature.

Bevestiging — 8 juni 2016

Op woensdag 8 juni 2016 werd kandidaat Van Appeldoorn met handoplegging bevestigd als predikant van de Hersteld Hervormde Gemeente van Melissant.

Bevestiger: ds. R.W. Mulder uit Leerbroek.
Voor de bevestigingspreek stond Handelingen 20 centraal. Dat weten we ook uit Van Appeldoorns afscheid in 2021: toen koos hij opnieuw Handelingen 20:17–38 en merkte hij op dat dit hetzelfde Schriftgedeelte was waarmee ds. Mulder hem vierenhalf jaar eerder in Melissant had bevestigd.
De bevestiging vond plaats met handoplegging.

Intrede — 8 juni 2016

Diezelfde woensdagavond deed ds. Van Appeldoorn zijn intrede.

Intredetekst: Filippenzen 4:19: Paulus' woorden over God Die naar Zijn rijkdom in alle nooddruft zal voorzien.
Thema van de intredepreek: „Heenwijzen naar een rijk God.”
De drie hoofdgedachten waren: 1. Mijn God, 2. Uw nooddruft, 3. Zijn rijkdom.

Van Appeldoorn maakte daarmee meteen duidelijk hoe hij zijn taak als predikant zag: de predikant moet niet naar zichzelf, maar naar God wijzen. De mens is door de zonde arm geworden en heeft uiteindelijk God Zelf nodig; de rijkdom van God wordt volgens zijn preek geschonken door Christus, Die arm werd en aan het kruis stierf.

Na de preek werd hij toegesproken door burgemeester Ada Grootenboer, door ds. B.D. Bouman van Stellendam als consulent en namens de classis Zuidwest, en door ouderling E.M. Leijdens namens de kerkenraad en gemeente.

Zijn jaren in Melissant

Van Appeldoorn stond van juni 2016 tot februari 2021 in Melissant. Uit zijn latere terugblik blijkt dat de Melissantse jaren voor hem ook vormend waren. Toen hij in 2026 zijn derde gemeente aannam, vertelde hij bijvoorbeeld dat hij in Loon op Zand opnieuw moest ontdekken hoe mensen communiceerden, omdat men daar directer was dan in Melissant.

Ook begon in deze periode zijn verdere wetenschappelijke ontwikkeling. Van Appeldoorn vertelde later dat hij tijdens zijn theologiestudie al overwoog een onderzoeksmaster te doen, maar vanwege zijn roeping tot het predikantschap voor de predikantsmaster koos. Later combineerde hij gemeentewerk met wetenschappelijk onderzoek.

Beroep naar Loon op Zand

Aan zijn Melissantse periode kwam een einde toen Van Appeldoorn een beroep aannam naar de Hersteld Hervormde Gemeente van Loon op Zand. Zijn afscheid vond plaats op 14 februari 2021.

Zijn vertrek vond plaats midden in de coronaperiode. Dat was ook merkbaar tijdens de afscheidsdienst: de burgerlijke overheid was vanwege het coronavirus niet aanwezig; burgemeester Grootenboer stuurde een kaart.

Afscheid — 14 februari 2021

Voor zijn laatste preek als predikant van Melissant koos Van Appeldoorn Handelingen 20:17–38, het afscheid van Paulus van de ouderlingen van Efeze. Dat was bewust hetzelfde Schriftgedeelte als waarmee ds. R.W. Mulder hem in 2016 had bevestigd.

Schriftgedeelte: Handelingen 20:17–38.
Thema: „Afscheidswoorden.”
Drie hoofdgedachten: een droevige reden, een rijke troost en een heerlijke hoop.

De centrale lijn was dat predikant en gemeente elkaar wel moesten loslaten, maar dat God en Zijn Woord niet veranderen. Paulus kon de gemeente van Efeze aan God overgeven; zo wilde Van Appeldoorn ook Melissant aan God bevelen.

Hij keek daarbij persoonlijk terug op het pastorale werk. Predikant en gemeente hadden volgens hem samen rond „de wieg én het graf” gestaan. Hij bedankte de gemeente voor de openheid waarmee lief en leed met hem was gedeeld en richtte zich speciaal tot de jongeren die hij catechisatie had gegeven.

Na de preek sprak dhr. De Wit namens het Breed Moderamen van classis Zuid-West. Scriba Van der Veer sprak namens kerkenraad en gemeente. Hij wees erop dat de predikant vertrok, maar dat het Woord en de Herder bleven.